جملات شرطی در زبان انگلیسی (conditional sentences in English language)

جملات شرطی به طور کلی از دو بند (clause) تشکیل شده اند:

1) بند شرطی (If clause)

2) بند اصلی یا بند نتیجه (Main clause)

ترتیب قرار گرفتن این بندها میتواند به دو صورت باشد:

If clause, + Main clause

یا

Main clause + If clause

همانطور که مشاهده می کنید زمانیکه بند شرطی (If clause) در ابتدای جمله باشد، بین دو بند جمله از کاما (ویرگول) استفاده میکنیم.

جملات شرطی نوع اول (conditional sentences type I)

جملات شرطی نوع اول به زمان آینده مربوط می شوند. اگر اتفاق مورد نظر ما در بند شرطی اتفاق بیافتد یا چنین موقعیتی وجود داشته باشد، اتفاقی که در بند نتیجه بیان شده است، اتفاق خواهد افتاد. در واقع، ما مطمئن نیستیم که چنین اتفاقی پیش خواهد آمد یا نه، ولی این نوع از جملات شرطی نسبتا واقع گرایانه هستند، یعنی احتمال وقوع چنین اتفاقی وجود دارد. به مثال زیر توجه کنید:

If John has the money, he'll buy a Ferrari.

"اگر جان به اندازه کافی پول داشته باشد، یک ماشین فراری می خرد."

توضیح: کسی که این جمله را گفته است، جان را خوب می شناسد و می داند که جان ماشین فراری را دوست دارد و درآمدش هم بد نیست. پس به محض اینکه پول کافی داشته باشد، یک ماشین فراری خواهد خرید.

ساختار زمانی جمله:

if + Simple Present, will-Future

در جملات شرطی نوع اول، در بند شرطی از زمان "حال ساده" و در بند اصلی (نتیجه) از زمان آینده استفاده می کنیم.

مثال:

If you study hard, you will pass the course.

اگر به سختی کار کنید, دوره را خواهید گذراند.

You will pass the course if you study hard.

دوره را خواهید گذراند اگر به سختی تلاش کنید.

در بند اصلی معمولا از فعل کمکی will استفاده می شود. علاوه بر will میتوان از افعال کمکی زیر هم استفاده کرد:

can , may , should

مثال:

If you don't have enough money, I can lend you some.

 اگر پول کافی نداشته باشی من می توانم مقداری قرض بدهم.

 جملات شرطی نوع دوم (conditional sentences type II)

جملات شرطی نوع دوم به زمان حال مربوط م یشوند. وضعیتی که در بند شرطی بیان شده است در حال حاضر وجود ندارد. اگر این وضعیت وجود داشت اتفاقی که در بند نتیجه بیان شده است می توانست اتفاق بیافتد. ما واقعا انتظار نداریم که شرایطی که وجود دارد تغییر کند، فقط تصور می کنیم که اگر این وضعیت وجود داشت چه اتفاقی می توانست بیافتد یا چه کاری می توانستیم انجام دهیم. جمله زیر را در نظر بگیرید:

If John had the money, he would buy a Ferrari.

"اگر جان به اندازه کافی پول داشت، یک ماشین فراری میخرید."

توضیح: کسی که این جمله را گفته است، جان را خوب م یشناسد و م یداند که جان ماشین فراری را دوست دارد ولی درآمدش خوب نیست. جان خیلی دوست داشت می توانست یک فراری بخرد ولی به نظر نم یرسد که به این زودیها بتواند آنقدر پول داشته باشد که یک فراری برای خودش بخرد.

ساختار زمانی جمله:

if + Simple Past, would

در جملات شرطی نوع دوم، در بند شرطی از زمان "گذشته ساده" و در بند اصلی (نتیجه) از فعل کمکی would استفاده می کنیم.

مثال:

If I had the money, I would move to a new house.

اگر پول داشتم مایل بودم به خانه جدید منتقل شوم.

I would move to a new house if I had the money.

مایل بودم به خانه جدید منتقل شوم اگر پول داشتم.

گاهی اوقات در بند اصلی (نتیجه) میتوان از افعال کمکی زیر هم استفاده کرد:

could , might , should

مثال:

If you studied hard, you could pass the course.

 اگر به سختی مطالعه می کردید می توانستید دوره را بگذرانید.

نکته: در جملات شرطی نوع دوم، معمولا به جای "was" از "were" استفاده می شود.

I wouldn't help him if I were you.

من به او کمک نمیکردم اگر جای تو بودم.

تفاوت alike, like و unlike در زبان انگلیسی (difference between like, alike & unlike)

این سه لغت گاهی به طور اشتباه به جای هم به کار می روند. بنابراین لازم دیدیم که در این پست آنها را تفهیم کنیم.

like:

حرف اضافه ای است به معنی "شبیه" که بعد از آن مفعول می آید.

Like many people I didn't know the dangers of asbestos.

مثل اکثر مردم خطر پنبه نسوز را نمی دانستم.

alike:

قیدی است که معنی "برابر" را می دهد و وقتی به عنوان صفت به کار رود معنی "شبیه" می دهد.

Both blue and brown asbestos are alike in that they are both dangerous.

هر دوی پنبه نسوز آبی و قهوه ای در خطرناک بودن برابرند.

unlike:

حرف اضافه ای است به معنی "غیر شبیه " که بعد از آن مفعول می آید.

Unlike Reza, Ali can drive car.

برخلاف رضا, علی می تواند ماشین براند