OK یعنی چه و از کجا آمده است؟
OK یکی از شناختهشدهترین واژههای انگلیسی در دنیاست. بسته به جمله میتواند معنی «باشه»، «خوبه»، «قبوله»، «مشکلی نیست» یا حتی «حال من خوب است» بدهد. داستان پیدایش آن هم جالب است: این واژه از یک شوخی نوشتاری در روزنامههای آمریکا شروع شد.
معنیهای رایج OK در انگلیسی
1) موافقت: «باشه / قبول»
OK, I'll call you tonight.
باشه، امشب بهت زنگ میزنم.
2) خوب بودن حال یا وضعیت
Are you OK?
خوبی؟ / حالت خوبه؟
3) قابلقبول ولی نه عالی
The movie was OK, but I wouldn't watch it again.
فیلم بد نبود/قابلقبول بود، ولی دوباره نگاهش نمیکنم.
4) اجازه گرفتن
Is it OK if I open the window?
اشکالی ندارد پنجره را باز کنم؟
5) شروع یا تغییر موضوع
OK, let's get started.
خب/باشه، شروع کنیم.
OK از کجا آمده است؟
بر اساس پژوهش زبانشناس آمریکایی Allen Walker Read، قدیمیترین نمونه شناختهشده چاپی از O.K. به 23 مارس 1839 در روزنامه Boston Morning Post برمیگردد. آن زمان در روزنامههای آمریکا مدی شده بود که عبارتها را عمداً با املای شوخیآمیز بنویسند و بعد کوتاه کنند.
در همان فضا، عبارت all correct به شوخی به صورت oll korrect نوشته شد و حروف اول آن یعنی O.K. به کار رفت.
پس روایت رایج و پذیرفتهشده امروز این است که OK ابتدا از شوخی oll korrect شکل گرفت و کارزار انتخاباتی 1840 به گسترش آن کمک کرد.
OK یا okay؛ کدام درست است؟
هر دو شکل OK و okay در انگلیسی استاندارد و بسیار رایجاند. شکل OK کوتاهتر است و در پیامها، رابطهای کاربری و متنهای روزمره زیاد دیده میشود؛ okay هم در نوشتار عادی کاملاً طبیعی است.
- I'm OK.حالم خوبه.
- That's okay.اشکالی ندارد / خوب است.
- Everything is going to be OK.همهچیز درست میشود.
خلاصه
OK بسته به موقعیت میتواند «باشه»، «قبوله»، «خوبم» یا «قابلقبول» معنی بدهد. نخستین کاربرد چاپی شناختهشده آن در سال 1839 و به صورت شوخیآمیز oll korrect ثبت شده است؛ سپس در سال 1840، ارتباط با لقب Old Kinderhook به مشهورتر شدنش کمک کرد.